### Nederlands StatenVertalings 1715 Bijbel

Job 35

## Job

Index

| # Hoofdstuk 36
| Elihu ging nog voort, en zeide:
| Verbeid mij een weinig, en ik zal u aanwijzen, dat er nog redenen voor God zijn.
| Ik zal mijn gevoelen van verre ophalen, en mijn Schepper gerechtigheid toewijzen.
| Want voorwaar, mijn woorden zullen geen valsheid zijn; een, die oprecht is van gevoelen, is bij u.
| Zie, God is geweldig, nochtans versmaadt Hij niet; geweldig is Hij in kracht des harten.
| Hij laat den goddeloze niet leven, en het recht der ellendigen beschikt Hij.
| Hij onttrekt Zijn ogen niet van den rechtvaardige, maar met de koningen zijn zij in den troon; daar zet Hij hen voor altoos, en zij worden verheven.
| En zo zij, gebonden zijnde in boeien, vast gehouden worden met banden der ellende;
| Dan geeft Hij hun hun werk te kennen, en hun overtredingen, omdat zij de overhand genomen hebben;
| En Hij openbaart het voor hunlieder oor ter tucht, en zegt, dat zij zich van de ongerechtigheid bekeren zouden.
| Indien zij horen, en Hem dienen, zo zullen zij hun dagen eindigen in het goede, en hun jaren in liefelijkheden.
| Maar zo zij niet horen, zo gaan zij door het zwaard door, en zij geven den geest zonder kennis.
| En die met het hart huichelachtig zijn, leggen toorn op; zij roepen niet, als Hij hen gebonden heeft.
| Hun ziel zal in de jonkheid sterven, en hun leven onder de schandjongens.
| Hij zal den ellendige in zijn ellende vrijmaken, en in de onderdrukking zal Hij het voor hunlieder oor openbaren.
| Alzo zou Hij ook u afgekeerd hebben van den mond des angstes tot de ruimte, onder dewelke geen benauwing zou geweest zijn; en het gerecht uwer tafel zouvol vettigheid geweest zijn.
| Maar gij hebt het gericht des goddelozen vervuld; het gericht en het recht houden u vast.
| Omdat er grimmigheid is, wacht u, dat Hij u misschien niet met een klop wegstote; zodat u een groot rantsoen er niet zou afbrengen.
| Zou Hij uw rijkdom achten, dat gij niet in benauwdheid zoudt zijn; of enige versterkingen van kracht?
| Haak niet naar dien nacht, als de volken van hun plaats opgenomen worden.
| Wacht u, wend u niet tot ongerechtigheid; overmits gij ze in dezen verkoren heb, uit oorzake van de ellende.
| Zie, God verhoogt door Zijn kracht; wie is een Leraar, gelijk Hij?
| Wie heeft Hem gesteld over Zijn weg? Of wie heeft gezegd: Gij hebt onrecht gedaan?
| Gedenk, dat gij Zijn werk groot maakt, hetwelk de lieden aanschouwen.
| Alle mensen zien het aan; de mens schouwt het van verre.
| Zie, God is groot, en wij begrijpen het niet; er is ook geen onderzoeking van het getal Zijner jaren.
| Want Hij trekt de druppelen der wateren op, die den regen na zijn damp uitgieten;
| Welke de wolken uitgieten, en over den mens overvloediglijk afdruipen.
| Kan men ook verstaan de uitbreidingen der wolken, en de krakingen Zijner hutte?
| Zie, Hij breidt over hem Zijn licht uit, en de wortelen der zee bedekt Hij.
| Want daardoor richt Hij de volken; Hij geeft spijze ten overvloede.
| Met handen bedekt Hij het licht, en doet aan hetzelve verbod door dengene, die tussen doorkomt.
| Daarvan verkondigt Zijn geklater, en het vee; ook van den opgaanden dampJob 37
| Ook beeft hierover mijn hart, en springt op uit zijn plaats.
| Hoort met aandacht de beweging Zijner stem, en het geluid, dat uit Zijn mond uitgaat!
| Dat zendt Hij rechtuit onder den gansen hemel, en Zijn licht over de einden der aarde.
| Daarna brult Hij met de stem; Hij dondert met de stem Zijner hoogheid, en vertrekt die dingen niet, als Zijn stem zal gehoord worden.
| God dondert met Zijn stem zeer wonderlijk; Hij doet grote dingen, en wij begrijpen ze niet.
| Want Hij zegt tot de sneeuw: Wees op de aarde; en tot den plasregens des regens; dan is er de plasregen Zijner sterke regenen.
| Dan zegelt Hij de hand van ieder mens toe, opdat Hij kenne al de lieden Zijns werks.
| En het gedierte gaat in de loerplaatsen, en blijft in zijn holen.
| Uit de binnenkamer komt de wervelwind, en van de verstrooiende winden de koude.
| Door zijn geblaas geeft God de vorst, zodat de brede wateren verstijfd worden.
| Ook vermoeit Hij de dikke wolken door klaarheid; Hij verstrooit de wolk Zijns lichts.
| Die keert zich dan naar Zijn wijzen raad door ommegangen, dat zij doen al wat Hij ze gebiedt, op het vlakke der wereld, op de aarde.
| Hetzij dat Hij die tot een roede, of tot Zijn land, of tot weldadigheid beschikt.
| Neem dit, o Job, ter ore; sta, en aanmerk de wonderen Gods.
| Weet gij, wanneer God over dezelve orde stelt, en het licht Zijner wolk laat schijnen?
| Hebt gij wetenschap van de opwegingen der dikke wolken; de wonderheden Desgenen, Die volmaakt is in wetenschappen?
| Hoe uw klederen warm worden, als Hij de aarde stil maakt uit het zuiden?
| Hebt gij met Hem de hemelen uitgespannen, die vast zijn, als een gegoten spiegel?
| Onderricht ons, wat wij Hem zeggen zullen; want wij zullen niets ordentelijk voorstellen kunnen vanwege de duisternis.
| Zal het Hem verteld worden, als ik zo zou spreken? Denkt iemand dat, gewisselijk, hij zal verslonden worden.
| En nu ziet men het licht niet als het helder is in den hemel, als de wind doorgaat, en dien zuivert;
| Als van het noorden het goud komt; maar bij God is een vreselijke majesteit!
| Den Almachtige, Dien kunnen wij niet uitvinden; Hij is groot van kracht; doch door gericht en grote gerechtigheid verdrukt Hij niet.
| Daarom vreze Hem de lieden; Hij ziet geen wijzen van harte aan. Job 38

Job 37

SpeakingBible Software © 2001 by johnhurt.com