### Nederlands StatenVertalings 1715 Bijbel

Job 37

## Job

Index

| # Hoofdstuk 38
| Zult gij voor den ouden leeuw roof jagen, of de graagheid der jonge leeuwen vervullen?
| Als zij nederbukken in de holen, en in den kuil zitten, ter loering?
| Wie bereidt de raaf haar kost, als haar jongen tot God schreeuwen, als zij dwalen, omdat er geen eten is?
| Weet gij den tijd van het baren der steengeiten? Hebt gij waargenomen den arbeid der hinden?
| Zult gij de maanden tellen, die zij vervullen, en weet gij den tijd van haar baren?
| Als zij zich krommen, haar jongen met versplijting voortbrengen, haar smarten uitwerpen?
| Haar jongen worden kloek, worden groot door het koren; zij gaan uit, en keren niet weder tot dezelve.
| Wie heeft den woudezel vrij henengezonden, en wie heeft de banden des wilden ezels gelost?
| Dien Ik de wildernis tot zijn huis besteld heb, en het ziltige tot zijn woningen.
| Hij belacht het gewoel der stad; het menigerlei getier des drijvers hoort hij niet.
| Dat hij uitspeurt op de bergen, is zijn weide; en hij zoekt allerlei groensel na.
| Zal de eenhoorn u willen dienen? Zal hij vernachten aan uw kribbe?
| Zult gij den eenhoorn met zijn touw aan de voren binden? Zal hij de laagten achter u eggen?
| Zult gij op hem vertrouwen, omdat zijn kracht groot is, en zult gij uw arbeid op hem laten?
| Zult gij hem geloven, dat hij uw zaad zal wederbrengen, en vergaderen tot uw dorsvloer?
| Zijn an u de verheugelijke vleugelen der pauwen? Of de vederen des ooievaars, en des struisvogels?
| Dat zij haar eieren in de aarde laat, en in het stof die verwarmt.
| En vergeet, dat de voet die drukken kan, en de dieren des velds die vertrappen kunnen?
| Zij verhardt zich tegen haar jongen, alsof zij de hare niet waren; haar arbeid is te vergeefs, omdat zij zonder vreze is.
| Want God heeft haar van wijsheid ontbloot, en heeft haar des verstands niet medegedeeld.
| Als het tijd is, verheft zij zich in de hoogte; zij belacht het paard en zijn rijder.
| Zult gij het paard sterkte geven? Kunt gij zijn hals met donder bekleden?
| Zult gij het beroeren als een sprinkhaan? De pracht van zijn gesnuif is een verschrikking.
| Het graaft in den grond, en het is vrolijk in zijn kracht; en trekt uit, den geharnaste tegemoet.
| Het belacht de vreze, en wordt niet ontsteld, en keert niet wederom vanwege het zwaard.
| Tegen hem ratelt de pijlkoker, het vlammig ijzer des spies en der lans.
| Met schudding en beroering slokt het de aarde op, en gelooft niet, dat het is het geluid der bazuin.
| In het volle geklank der bazuin, zegt het: Heah! en ruikt den krijg van verre, den donder der vorsten en het gejuich.
| Vliegt de sperwer door uw verstand, en breidt hij zijn vleugelen uit naar het zuiden?
| Is het naar uw bevel, dat de arend zich omhoog verheft, en dat hij zijn nest in de hoogte maakt?
| Hij woont en vernacht in de steenrots, op de scherpte der steenrots en der vaste plaats.
| Van daar speurt hij de spijze op; zijn ogen zien van verre af.
| Ook zuipen zijn jongen bloed; en waar verslagenen zijn, daar is hij.
| En de HEERE antwoordde Job, en zeide:
| Is het twisten met den Almachtige onderrichten? Wie God bestraft, die antwoorde daarop.
| Toen antwoordde Job den HEERE, en zeide:
| Zie, ik ben te gering; wat zou ik U antwoorden? Ik leg mijn hand op mijn mond.
| Eenmaal heb ik gesproken, maar zal niet antwoorden; of tweemaal, maar zal niet voortvaren. Job 40

Job 39

SpeakingBible Software © 2001 by johnhurt.com